سیلدنافیل برای بیماران قلبی: مصرف ایمن یا پرخطر؟

سیلدنافیل که بیشتر با نام تجاری «ویاگرا» شناخته می‌شود، دارویی از دسته مهارکننده‌های PDE5 است که عمدتاً برای درمان اختلال نعوظ و فشار خون ریوی استفاده می‌شود.

اما موضوع مهمی که در سال‌های اخیر مطرح شده، استفاده از سیلدنافیل برای بیماران قلبی است؛ گروهی که به‌طور سنتی نسبت به مصرف این دارو با احتیاط برخورد می‌شود. دلیل این احتیاط، اثر گشادکنندگی عروق سیلدنافیل و تداخل احتمالی آن با داروهای قلبی مانند نیترات‌هاست.

استفاده از ویاگرا می‌تواند در برخی موارد خطرناک باشد؛ به‌ویژه اگر بیمار از نیترات‌ها مانند نیتروگلیسیرین استفاده می‌کند.

این ترکیب می‌تواند منجر به افت شدید فشار خون و در موارد نادر، شوک قلبی شود. با این حال، مطالعات اخیر نشان داده‌اند که در بیماران قلبی پایدار و تحت کنترل، مصرف سیلدنافیل با نظر پزشک و در غیاب مصرف نیترات‌ها می‌تواند ایمن باشد و حتی باعث بهبود عملکرد عروقی شود.

پزشکان باید پیش از تجویز این دارو رو ، ارزیابی کامل قلبی انجام دهند و وضعیت پایداری بیمار را بررسی کنند. بیمارانی که دچار نارسایی قلبی شدید، آنژین ناپایدار یا ریتم‌های قلبی خطرناک هستند، به‌هیچ عنوان نباید از این دارو استفاده کنند. به‌طور کلی، استفاده از ویاگرابرای بیماران قلبی باید با درنظر گرفتن تمامی ریسک‌ها و مزایا، و تحت‌نظر متخصص قلب انجام شود.